Ferdinand Canning Scott Schiller

Nie trzeba chyba mówić, że „idealizm osobowy” i „pragmatyzm” nie są synonimami. Niektórzy spośród ośmiu współautorów tomu Personal Idealism stali się bardzo znani poza dziedziną filozofii. Przykładem jest R. R. Marett, antropolog. Inni, jak G. F. Stout, byli filozofami, lecz nie pragmatystami. Ale ów tom zawierał rozprawę F. C. S. Schillera, który był głównym szermierzem pragmatyzmu w Anglii. A pogląd, który usiłowaliśmy wyrazić, głosi, że podłożem brytyjskiego pragmatyzmu było coś, co możemy nazwać „humanizmem”. Był to w pewnej mierze protest w imieniu osoby ludzkiej nie tylko przeciw naturalizmowi, lecz także przeciw absolutnemu idealizmowi, który wówczas był w filozofii oksfordzkiej czynnikiem dominującym. Był on więc bardziej pokrewny pragmatyzmowi Williama Jamesa niż pragmatyzmowi Peirce’a, który był zasadniczo metodą czy regułą określania znaczenia pojęć.

Ferdinand Canning Scott Schiller (1864-1937) wywodził się z rodziny niemieckiej, ale został wychowany w Anglii. W 1893 r. został wykładowcą Cornell University w Ameryce. W 1897 r. został wybrany członkiem ciała profesorskiego Corpus Christi College w Oksfordzie i aż do śmierci pozostał członkiem tego college’u, choć w 1929 r. przyjął katedrę filozofii w Uniwersytecie Południowej Kalifornii w Los Angeles. W 1891 r. opublikował anonimowo Riddles of the Sphinx89 („Zagadki sfinksa”), po czym w 1902 r. ukazała się jego rozprawa Axioms as Postulates („Aksjomaty jako postulaty”) we wspomnianym wyżej tomie Personal Idealism. Humanism: Philosophical Essays („Humanizm. Rozprawy filozoficzne”) ukazał się w 1903 r., Studies in Humanism („Rozważania o humanizmie”) w 1907 r., Plato or Protagoras? („Platon, czy Protagoras?”) w 1908 r., Formal Logic („Logika formalna”, w 1912 r., Problems of Belief („Zagadnienia przekonań”) i Tantalus, or The Future of Man („Tantal, czyli przyszłość człowieka”) w 1924 r., Eugenics and Politics („Eugenika i polityka”) w 1926 r., Logic for Use („Logika praktyczna”) w 1929 r. oraz Must Philosophers Disagree? and Other Essays in Popular Philosophy („Czy filozofowie muszą się ze sobą nie zgadzać oraz inne rozprawy z filozofii popularnej”) w 1934 r. Do pierwszej części wydanej przez J. H. Muirheada Contemporary British Philosophy Schiller napisał rozprawę zatytułowaną Why Humanism? („Dlaczego humanizm?”), a dla czternastego wydania Encyclopaedia Britannica (1929) napisał artykuł o pragmatyzmie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>