FILOZOFIA C. S. PEIRCE’A CZ. II

Prawdopodobnie trafne jest powiedzenie, że w umysłach większości ludzi, dla których słowo „pragmatyzm” ma jakieś określone znaczenie, wiąże się ono z pewnym poglądem na naturę prawdy, mianowicie, że dana teoria powinna uchodzić za prawdziwą o tyle, o ile „działa”, o ile, na przykład, jest użyteczna czy owocna społecznie. Równie dobrze zatem jest rozumieć od początku, że istota pragmatyzmu czy pragmatycyzmu Peirce’a tkwi w teorii znaczenia raczej niż w teorii prawdy. Tę teorię znaczenia będziemy teraz badać. Tymczasem możemy rozważyć krótko, co Peirce ma do powiedzenia o prawdzie. A zobaczymy, że niezależnie od tego, czy identyfikacja praw-

W 1868 r. Peirce opublikował w „The Journal of Speculative Philosophy” artykuły o pewnych rzekomych władzach umysłu ludzkiego, takich jak intuicyjne rozpoznawanie, nie wymagające żadnej uprzedniej wiedzy, przesłanek stanowiących absolutne punkty wyjścia rozumowania.

Fakt, że w 1883 r. Peirce rozwiódł się ze swą żoną, a następnie ponownie się ożenił, przyczynił się prawdopodobnie do wygaśnięcia jego nominacji w Johns Hopkins University. Ale, jak się wydaje, były również inne czynniki, jak urazy, które powodował niekiedy wyrażając w sposób niepohamowany oburzenie mpralne, oraz niestosowanie się w pewnych sprawach do wymogów życia akademickiego. dy z „tym, co działa”, przedstawia, czy nie przedstawia rzeczywisty pogląd Williama Jamesa, z pewnością nie przedstawia poglądu Peirce’a.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>