Filozofia Moore’a

Ponieważ Moore bierze esse est percipi w tak szerokim sensie, nic dziwnego, że uznaje tę tezę za dwuznaczną i poddającą się różnym interpretacjom. Przyjmijmy jednak, że uznanie tej tezy zobowiązuje do twierdzenia, między innymi, że przedmiotu wrażenia nie można odróżnić od samego wrażenia, lub, że jeśli dokonuje się takiego odróżnienia, jest ono wynikiem nieuprawnionego abstrahowania od organicznej jedności. Moore podejmuje próbę wykazania, że pogląd ten jest fałszywy.

Przede wszystkim wszyscy uświadamiamy sobie, na przykład, że wrażenie czegoś niebieskiego różni się od wrażenia czegoś zielonego. Jeśli jednak oba są wrażeniami, muszą mieć coś wspólnego. Moore nazywa ten wspólny element „świadomością”, a elementy różnicujące obu wrażeń nazywa ich odpowiednimi „przedmiotami”. A więc „kolor niebieski to jeden przedmiot wrażenia, a zielony to inny, zaś świadomość wspólna obu wrażeniom różni się od jednego i drugiego”.18 Z jednej strony, skoro świadomość może współistnieć z innymi, poza kolorem niebieskim, przedmiotami wrażenia, nie możemy oczywiście prawomocnie twierdzić, że kolor niebieski jest tą samą rzeczą co sama świadomość. Z drugiej strony nie możemy prawomocnie twierdzić, że kolor niebieski jest tą samą rzeczą co kolor niebieski wraz ze świadomością. Jeśli bowiem moglibyśmy tak twierdzić, zdanie, że istnieje kolor niebieski, miałoby to samo znaczenie co zdanie, że kolor niebieski współistnieje ze świadomością, a tak być nie może. Jeśli bowiem, jak już przyznano, świadomość i kolor niebieski są odrębnymi ls Philosophical Studies, s. 7. 13 Tamże, s. 7. składnikami wrażenia koloru niebieskiego, pytanie, czy kolor niebieski może istnieć bez świadomości, ma sens. A nie miałoby sensu, jeśli zdanie, że istnieje kolor niebieski, oraz zdanie, że kolor niebieski współistnieje ze świadomością, miałyby dokładnie to samo znaczenie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>