George Holmes Howison

Howisona krytyka Royce’a, przeciwstawiająca mu pluralizm etyczny – Ewolucyjny idealizm Le Conte’a – Idealizm osobowy Bowne’a – Obiektywny idealizm Creightona – Sylvester Morris i idealizm dynamiczny – Uwagi o dalszym ciągu idealizmu w dwudziestym stuleciu – Próba przekroczenia przeciwieństwa między idealizmem a realizmem.

George Holmes Howison (1834-1916), członek Towarzystwa Filozoficznego w St. Louis oraz Klubu Kaniowskiego W. T. Harrisa, był najpierw profesorem matematyki. Ale w 1872 r. przyjął katedrę logiki i filozofii w Massachusetts Institute of Technology w Bostonie, stanowisko, które zajmował aż do 1878 r., kiedy udał się na dwa lata do Niemiec. W Niemczech znalazł się pod wpływem Ludwiga Mi- cheleta (1801-1893), przedstawiciela prawicy heglowskiej, i tak jak sam Michelet interpretował Heglowską absolutną Ideę czy kosmiczny Rozum jako byt osobowy, jako Boga. W 1884 r. Howison został profesorem Uniwersytetu Kalifornijskiego. Jego dzieło, The Limits of Evolution and Other Essays („Granice ewolucji oraz inne rozprawy”), ukazało się w 1901 r.

Wspomniano już, że Howison uczestniczył w dyskusji, która stanowiła podstwę The Conception of God (1897), dzieła, do którego odwoływaliśmy się w rozdziale poświęconym Royce’owi. W swym wstępie do tej książki Howison zwraca uwagę na istnienie, w pewnej mierze, zasadniczej zgody wśród uczestników dyskusji, szczególnie co do osobowości Boga oraz co do ścisłego związku między pojęciami Boga, wolności i nieśmiertelności. Ale choć uznaje pewne podobieństwa rodzinne między różnymi typami idealizmu, nie powstrzymuje go to przed rozwinięciem ostrej krytyki filozofii Royce’a.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>