Klub Transcendentalistów

Emerson był główną postacią Klubu Transcendentalistów, założonego w Bostonie w 1836 r. Innym jego członkiem, bardzo przez Emersona cenionym, był Amos Bronson Alcott (1799-1888), głęboko uduchowiony człowiek, który poza próbami wprowadzenia nowych metod do wychowania założył utopijną społeczność w Massachusetts, nie istniejącą wprawdzie długo. Oddany wygłaszaniu mglistych wypowiedzi w proroczym stylu, później zmuszony został przez heglistów z St. Louis do rozjaśnienia i określenia swego idealizmu. Wśród innych postaci związanych w jakiś sposób z transcendentalizmem Nowej Anglii możemy wymienić Henry’ego Davida Thoreau (1817-1862) oraz Orestesa Augustusa Brownsona (1803-1876). Thoreau, znana postać świata literackiego, zbliżył się do Emersona, gdy ten wygłosił swą mowę „O uczonym amerykańskim”, w imieniu Stowarzyszenia Fi Beta Kappa, w Harvardzie w 1857 r. Co do Brownsona, jego wędrówka duchowa prowadziła go przez różne stadia, od prezbiterianizmu do katolicyzmu.

W 1867 r. ukazał się w St. Louis (Missouri) pierwszy numer „The Journal of Speculative Philosophy”, wydawanego przez Williama Torreya Harrisa. Harris i jego towarzysze przyczynili się wydatnie do rozszerzenia znajomości idealizmu niemieckiego, a grupa ta znana jest jako hegliści z St. Louis. Harris był również jednym z założycieli Klubu Kaniowskiego (1874). Grupa ta miała pewne związki z transcendentalistami Nowej Anglii, Harris zaś dopomógł w uruchomieniu Letniej Szkoły Filozoficznej w Concord w 1880 r., z którą współpracował Alcott. W 1889 r. prezydent Harrison mianował Harrisa rządowym komisarzem oświaty Stanów Zjednoczonych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>