Ogólny Russellowski program empirystycznej analizy świata

W tym przypadku możemy być skłonni pytać, dlaczego Russell nie uznaje od początku stanowiska tych, którzy twierdzą, że wystarczającym uzasadnieniem wnioskowania naukowego są jego wyniki, okoliczność, że prowadzi ono do sprawdzalnych przewidywań. Russell odpowiedziałby przypuszczalnie, że zadowolenie się od razu tym stanowiskiem jest równoważne stłumieniu rzeczywistego zagadnienia, zamknięciu na nie oczu. Rozważenie owego zagadnienia prowadzi do wykrycia niedowodliwych postulatów wnioskowania naukowego, a więc do wykrycia ograniczeń i niestosowności czystego empiryzmu jako teorii poznania. Wykrycie tych faktów jest rzeczywistą zdobyczą intelektualną, a nie można by jej osiągnąć, jeśli próba odkrycia teoretycznego uzasadnienia wnioskowania niededukcyjnego byłaby od początku zakazana.

Można oczywiście zauważyć, że choć jest to całkiem rozsądna postawa, jeśli ją rozważać w ramach ogólnego Russellowskiego programu empirystycznej analizy świata, pozostaje faktem, że choć Russell otwarcie uznaje ograniczenia czystego empiryzmu jako teorii poznania, nie wykracza poza niego w rzeczywistości. Jego biologiczne wyjaśnienie pochodzenia skłonności do przeprowadzania wnioskowań w zgodzie z pewnymi utajonymi postulatami czy oczekiwaniami można traktować jako ciąg dalszy i rozwinięcie Hume’a doktryny przekonań naturalnych. Ale wykroczenie poza empiryzm, w sensie zastąpienia go autentycznie nieempirystyczną teorią poznania, wymagałoby oczywiście znacznie radykalniejszej rewizji przekonań, niż Russell był skłonny czy to podjąć, czy uznać za uzasadnioną.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>