Realizm Alexandra

Przejdźmy do realizmu Alexandra.39 Jego podstawowy pogląd na poznanie głosił, iż jest to po prostu relacja współobecności czy wspólności, zachodząca między jakimś przedmiotem a istotą świadomą. Przedmiot, rozumiany jako rzecz poznawana, jest, jaki jest, niezależnie od tego, czy jest, czy nie jest poznawany. Ponadto Alexander odrzuca wszystkie formy reprezentacjonizmu. Możemy oczywiście kierować wprost naszą uwagę na czynności czy stany naszego umysłu, ale nie służą one za odbicie czy znaki rzeczy zewnętrznych, które poznajemy tylko pośrednio. Raczej „doznajemy” naszych czynności umysłu, poznając bezpośrednio przedmioty, które są czymś innym niż czynności, za pomocą których je poznajemy. Dane zmysłowe nie są też przedmiotami pośredniczącymi między świadomością a rzeczami fizycznymi: są widokami rzeczy. Nawet tak zwane złudzenie jest widokiem rzeczywistego świata, choć umysł odnosi je do kontekstu, do którego ono nie należy.40 A dalej, poznając przeszłość za pomocą pamięci rzeczywiście poznajemy przeszłość. To znaczy, przeszłość jest bezpośrednim przedmiotem doświadczenia.

Najbardziej znanym artykułem Alexandra, ukazującym jego realistyczną teorię poznania, jest artykuł pod tytułem The Basis of Realism („Podstawa realizmu”), który ukazał się w periodyku „Proceedings of the British Academy” („Sprawozdania z działalności Akademii Brytyjskiej”) z 1914 r.

Innymi słowy, umysł nie tworzy materiałów składających się na iluzję, lecz uzyskuje je z doświadczenia zmysłowego. Ale można powiedzieć, że ustanawia on złudzenie jako złudzenie za sprawą błędnego sądu co do kontekstu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>