Własność naturalna

Odpowiedzią, jaka się natychmiast nasuwa, jest powiedzenie, że nie ma żadnej niezgodności między twierdzeniem, że dobro jest nie- definiowalną, nie-naturalną jakością a przeczeniem możliwości zdefiniowania go w terminach jakiejś innej nie-naturalnej jakości. W istocie owo twierdzenie pociąga za sobą przeczenie. Ale samo uwzględnienie tego nie mówi nam, w jakim sensie dobro jest nie-naturalną jakością. W Zasadach etyki Moore mówi wyraźnie, że nie ma najmniejszego zamiaru przeczyć, iż dobro może być własnością przedmiotów naturalnych, a jednak „powiedziałem, że «dobry- nie oznacza cechy empirycznej”.24 Co zatem ma się na myśli mówiąc, że dobro może być, a w istocie jest nie-naturalną własnością, przynajmniej niektórych przedmiotów naturalnych?

Odpowiedź przedstawiona w Zasadach etyki jest niezwykle dziwna. Własność naturalna, a w każdym razie własności naturalne w większości mogą istnieć same przez się w czasie, dobro natomiast nie może. „Czy możemy sobie wyobrazić, że cecha, którą oznaczamy terminem «dobry-, istnieje w czasie samodzielnie, nie zaś po prostu jako cecha przedmiotu naturalnego?”25 Nie, tego z pewnością nie możemy sobie wyobrazić. Ale nie możemy też wyobrazić sobie jakości naturalnej, takiej jak bycie odważnym, istniejącej samodzielnie w czasie. A kiedy, na przykład, profesor C. D. Broad, wskazał na to, Moore powiedział, że zgadza się z nim całkowicie. Nic dziwnego więc. że ostatecznie, przyznaje wprost, że „w Zasadach nie podałem żadnego zasługującego na utrzymanie wyjaśnienia, co rozumiem przez powiedzenie, iż «dobro- nie jest naturalną własnością”.26

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>